VANCOUVER (ANP) – Natuurlijk, de Olympische titels van Gerard van Velde (2002) en Marianne Timmer (2006) waren heel bijzonder voor Jac Orie. Wie de schaatstrainer zaterdag na de 1500 meter voor mannen bekeek, besefte dat die historische momenten het niet haalden bij de gouden race van Mark Tuitert. Een oerkreet verliet zijn mond. En Orie deed in de Richmond Olympic Oval zelfs een vreugdedans.
,,Hier zit een hele voorgeschiedenis aan, dit is zo speciaal. Eigenlijk moet ik nu gewoon stoppen”, grapte de coach, voor wie zijn nuchtere houding, vaak met de handen in de zakken staand naast de baan, kenmerkend is.
Acht jaar lang werken Orie en Tuitert nu samen. Het was vaak vallen, opstaan, vallen en toch weer doorgaan, zo luidde de ruwe samenvatting van de Haagse coach, die het zaterdag de moeilijkst op te lossen puzzel uit zijn loopbaan noemde.
In 2004 behaalde de inmiddels 29-jarige Holtenaar de Europese allroundtitel. Een gelukzalig moment, dit was waar hij altijd van droomde. Ook toen het daarna minder ging, wilde Tuitert het allrounden niet loslaten. Allrounden was immers van kinds af aan zijn grootste passie. Dat kon hij niet zo maar laten vallen.
Pas toen Tuitert drie jaar later als achtste eindigde bij het EK in Collalbo, begon hij te twijfelen. Toch kostte het Orie nog veel tijd en moeite om zijn pupil ervan te overtuigen dat hij beter een andere weg kon inslaan. De weg van de korte- en middellange afstanden.
Het was aftasten, testen en zoeken. Soms ging het goed, vaak ook niet. Tuitert eindigde bij internationale wedstrijden vaak in de (sub)top, hoofdprijzen won hij niet. Af en toe spookte het woord allrounden nog door zijn achterhoofd. Na teleurstellingen stond de Control-rijder altijd weer te springen om aan het nieuwe seizoen te beginnen. ,,Ik heb al jaren heel veel respect voor hem”, zei Orie zaterdag. ,,Hij heeft al zoveel pech en narigheid gekend, dat voelde ik tot diep in mijn botten. Maar opgeven deed hij nooit.”
Op het moment dat het moest, reed Tuitert zijn ultieme race. Hij vloog over het ijs, pijn en vermoeidheid voelde hij niet. Wat Orie al wist, kreeg hij in Vancouver eindelijk eens in de praktijk te zien. ,,Die jongen is gewoon ontzettend goed, nu kwam het er eindelijk uit. Altijd zat er wel een foutje in zijn race, nu niet. Dit is hoe een 1500 meter eruit moet zien.”
Orie wist na het optreden van Tuitert, die sinds juni liefst 35 fietstesten onderging, genoeg. Dit is goud, zo zei hij aan de zijkant van de baan tegen fysiotherapeut Nico Hofman. En toen moest de grote favoriet Shani Davis nog komen.
Tuitert deed tijdens het uitrijden een schietgebedje. Orie kwam even later naast hem rijden. Al schaatsend beleefden de twee daarna hun ultieme geluksmoment. ‘Ga kapot, ga kapot’, fluisterden ze elkaar toe toen Davis weer voorbij kwam. Ze wilden elke meter wel beïnvloeden. Orie was als eerste overtuigd, dit gaat Davis nooit halen. Tuitert geloofde het pas toen de Amerikaan de finish daadwerkelijk passeerde. Acht jaar lange ‘frustratie’ kwam er bij Orie uit. ,,We hebben er altijd vertrouwen in gehouden. Dit is ongelooflijk.”
VANCOUVER – Mark Tuitert heeft zaterdag voor een daverende verrassing gezorgd door de olympische titel op de 1500 meter te veroveren. De Holtenaar noteerde op de Richmond Olympic Oval een tijd van 1.45,57 en troefde daarmee Shani Davis af (zilver; 1.46,10). Tuitert is de eerste Nederlander sinds Ard Schenk in 1972 die de olympische titel op de 1500 meter verovert.
De gouden medaille voor Tuitert komt zeer onverwacht, omdat de Amerikaan Davis al jaren deze afstand domineert. De olympisch kampioen op de 1000 meter won dit seizoen vier van de vijf wereldbekerwedstrijden, terwijl Tuitert geen enkele keer op het podium kwam.
Dat de pupil van coach Jac Orie in uitstekende vorm verkeerde, bewees hij al twee dagen eerder toen hij op de 1000 meter vijfde werd. De voormalig allrounder heeft veel inhoud en zou daarom normaal gesproken op de 1500 meter nog wat in het klassement moeten opschuiven. Dat de Europees kampioen allround van 2004 vervolgens het olympisch goud zou veroveren, hadden echter weinigen voorspeld.
De Noor Havard Bokko pakte brons met een tijd van 1.46,13. Simon Kuipers klokte een tijd van 1.46,76 en eindigde op de zevende plaats. Sven Kramer, olympisch kampioen op de 5000 meter, had 1.47,40 nodig voor de afstand en bleef daarmee ver verwijderd van het podium: 13e. Stefan Groothuis had na zijn bacteriële infectie duidelijk niet meer de inhoud voor de schaatsmijl. Hij kwam na 1.48,03 over de streep: zestiende.
Vannacht hebben de mannen de 1.000 meter gereden en zijn Stefan Groothuis, Mark Tuitert en Simon Kuipers geëindigd op de plekken vier, vijf en zes.
,,Dit is gigantisch balen. In de tweede bocht glipte ik weg, waardoor ik even wat snelheid te kort kwam in de eerste ronde”, analyseerde Tuitert. ,,Dat heeft me opgebroken.”
De schaatser van Control belandde dit seizoen al vaker dan hem lief is naast het podium. Tot zijn grote frustratie. ,,Ik baal als een stekker”, zei Tuitert. Het hele seizoen sta ik al op de vierde plaats of zo. Ik wil hoger, op het podium.” Zijn ambitie voor de 1500 meter is dan ook helder: ,,Ik wil op het podium. Met minder neem ik geen genoegen.”
De olympische titel op de 1.000 meter ging naar de Amerikaanse topfavoriet Shani Davis, die als enige onder de 1.09 bleef: 1.08,94. De Zuid-Koreaan Tae-Bum Mo won zilver (1.09,12) en het brons was verassend voor de Amerikaan Chad Hedrick: 1.09,32. Beste Nederlander was Stefan Groothuis, die als vierde eindigde. Stefan, die in aanloop naar de Winterspelen twee weken ziek is geweest, kwam tot een tijd van 1.09,45. Daarmee was hij seconde sneller dan zijn ploeggenoten, Mark Tuitert en Simon Kuipers. Zij werden vijfde (1.09,48) en zesde (1.09,65). Jan Bos volbracht de afstand in 1.10,29 en werd met deze tijd twaalfde.
De loting voor de 1.000 meter mannen is door de Olympische organisatie bekend gemaakt. De wedstrijden beginnen om 01:00 Nederlandse tijd en zijn live te volgen op Nederland 1.
De vier Nederlanders starten allemaal in het tweede gedeelte. Stefan Groothuis start als eerste in de 12e rit en rijdt tegen de Amerikaan Pearson, één rit later staat Simon Kuipers op de baan tegen de Rus Lalenkov. De derde Nederlander, Jan Bos, rijdt in rit 14 tegen Trevor Marsicano. Denny Morrison is de tegenstander van Mark Tuitert in de 18e rit. Topfavoriet Shani Davis is ingedeeld in de laatste rit en rijdt tegen de Koreaan Joon Mun.
Belangrijkste ritten 1000m:
11. Jeremy Wotherspoon-Aleksey Yesin
12. Stefan Groothuis-Nick Pearson
13. Yevgeny Lalenkov-Simon Kuipers
14. Trevor Marsicano-Jan Bos
16. Chad Hedrick-Tae-Bum Mo
17. Mika Poutala-Kyou-Hyuk Lee
18. Mark Tuitert-Denny Morrison
19. Joon Mun-Shani Davis
De Olympische plakken op de 500 meter voor dames gingen naar Sang-Hwa Lee uit Zuid-Korea (goud), Jenny Wolf uit Duitsland (zilver) en de Chinese schaatsster Beixing Wang (brons). Margot Boer eindigde net naast het podium op de vier de plek door 38,51 en 38,36 te rijden. Thijsje Oenema werd als vijftiende geklasseerd, Laurine van Riessen finishte als negentiende.
Margot Boer moest in de tweede 500 meter 0,03 seconde goedmaken op Beixing Wang om een Olympische medaille te veroveren. In een rechtstreeks duel leed ze echter een nederlaag tegen de Chinese. Wang opende beter dan haar Nederlandse rivale en wist die marge in de resterende 400 meter vast te houden: 38,14 om 38,36. Met een bronzen plak had Boer de zure smaak van Gerritsens crash kunnen wegwerken voor de Control-ploeg, maar in die opzet slaagde ze net niet.
,,Ik zal wat dat betreft nooit een rassprintster worden. Ik moet het meer hebben van de hele rondjes”, zei Boer, die vertrouwen opdeed voor de 1000 en 1500 meter, waar ze later deze week ook aan meedoet. ,,Daar moeten de andere schaatssters straks op mij jagen in plaats van andersom.”
Annette Gerritsen is gisteravond, Nederlandse tijd, gevallen tijdens haar eerste 500 meter. Ze startte waanzinnig goed met een opening van 10.44, dat zeker zou gaan leiden tot een goede eindtijd. Helaas mocht het niet zo zijn en verloor ze in de eerste buitenbocht haar evenwicht en knalde ze in de kussens. Gelukkig hield ze aan haar val geen verwondingen over en laat ze zich nu weer op voor de volgende race; de 1.000 meter morgenavond. Vier jaar geleden gaf haar Control ploeggenoot Marianne Timmer in elk geval het juiste voorbeeld: Zij werd op de 500 meter van ‘Turijn’ gediskwalificeerd voor het maken van de tweede valse start, waarna ze op de 1.000 meter Olympisch kampioen werd.
VANCOUVER – Annette Gerritsen oogt rustig. Ze rijdt haar trainingsrondjes zoals altijd, ze poseert op Valentijnsdag voor haar fans met een roos in de hand.
Maar in haar hoofd stormt het, daar heeft ze de 500 meter al honderd keer gereden.
“Ik weet dat ik er alles aan gedaan heb”, zucht Gerritsen voor de Richmond Olympic Oval. “Ik weet dat ik in vorm ben. Maar het moet in de wedstrijd allemaal precies kloppen en dat is heel spannend. Ik voel de zenuwen. Ik weet nu al dat ik voor de start nerveuzer zal zijn dan normaal.”
Want de wereld waarin de Noord-Hollandse zich begeeft, is allesbehalve normaal. Het is de drukke wereld van de Olympische Spelen. “Af en toe schiet het door mijn lijf. Als ik het olympisch dorp binnenloop, bijvoorbeeld. Februari 2010. Dat is iets waar ik al zó lang mee bezig ben. En nu ben ik er dan, het is echt. Hier moet het gebeuren.”
Het brengt de rustige Noord-Hollandse niet van haar stuk. “Zenuwen zijn goed. Je kunt ze positief gebruiken, zodat je scherper bent.” Om te voorkomen dat de zenuwen de overhand krijgen, stippelt Gerritsen een paar keer per dag de ideale race uit in haar hoofd. “In de trainingen probeer ik die ideale momenten zoveel mogelijk te voelen. Steeds losse stukjes: een start, een versnelling in een bocht, zodat ik voor de wedstrijd precies weet wat ik moet doen en hoe dat voelt.” De ideale race is een gevoelskwestie, moeilijk grijpbaar. “Ik weet ook niet zo goed hoe ik het onder woorden moet brengen. Ik zoek het gevoel dat hoort bij de juiste slag.” Terwijl haar coach Jac Orie vol vuur kan vertellen over ‘meten is weten’ en de academische aanpak van zijn trainingsprogramma, heeft zijn olympische hoop het in Vancouver over gevoel. De vaststelling ontlokt een hartelijke lach aan de 24-jarige Nederlands kampioen sprint. “Jac houdt van een wetenschappelijke aanpak, maar hij schrijft onze schema’s altijd aan de hand van hoe wij ons voelen.” En hoe voelt Gerritsen zich aan de vooravond van haar tweede Winterspelen? “Ik voel me goed. Laat het maar beginnen.”
VANCOUVER (ANP) – Na ruim twee weken te hebben gesukkeld met zijn gezondheid voelt Stefan Groothuis zich eindelijk weer fit. De sprinter van de Control-schaatsploeg kon zondag tijdens de ochtendtraining op de Richmond Olympic Oval voluit. ,,Het gaat hard vooruit”, sprak hij. ,,Ik ben nu alleen nog een klein beetje verkouden, maar de neus is bijna helemaal vrij.”
Groothuis kampte sinds eind januari met een bacteriële infectie in de luchtwegen. Hij moest twee antibioticakuren ondergaan, alvorens de bacterie uit zijn lichaam ging. Volgens coach Jac Orie was een microplasma de boosdoener. Ondanks de tegenslag verwacht zowel Groothuis als Orie dat de sprinter woensdag bij de 1000 meter topfit aan de start verschijnt. ,,Het komt goed”, sprak Groothuis hoopvol. ,,En anders heb ik pech gehad.”
Sprintster Laurine van Riessen verschijnt dinsdag 16 februari aan de start van de 500 meter op de Olymische Spelen in Vancouver. Later die week doet ze er alles aan om zo hoog mogelijk te eindigen op de 1000 en 1500 meter. Daar moet je gezondheid natuurlijk op en top voor zijn. Maar hoe zorgt ze daarvoor?
De voorbereiding op de Olympische wedstrijden verloopt rustig. “’s Ochtends schaatsen, buiten de deur lunchen, even rusten en ’s middags weer even de baan op”, zo omschrijft Van Riessen de dagen voorafgaand aan het sportevenement waar niet alleen sporters, maar ook vele toeschouwers naar uitkijken.
Griepje
Je krijgt maar één keer in vier jaar een kans en dan moet je er staan. Een blessure of een griepje kun je dan niet gebruiken. Een goede gezondheid is essentieel. “Nu wil je natuurlijk niet ziek worden, maar we doen helemaal niets anders dan in de voorbereiding op andere wedstrijden. Als topsporter probeer je gewoon zo gezond mogelijk te leven.”
“Onze krachttrainer is tevens voedingsspecialist en geeft aan wat we het beste kunnen eten en welke voedingssupplementen we gebruiken. Toch moet een gebakje of een toetje op z’n tijd gewoon kunnen.”
Essentiëler dan voeding is misschien nog wel de rust. “De balans vinden tussen trainen en rust is heel belangrijk. Dat weet onze trainer Jac Orie dan ook als geen ander. Hij schrijft onze schema’s, waarin duidelijk wordt aangegeven wat we moeten doen. Dat hebben we het afgelopen jaar strak gevolgd en je ziet hoe goed onze ploeg ervoor staat.”
Blessure Natuurlijk zijn er altijd onvoorziene omstandigheden die roet in het eten kunnen gooien, kijk naar Van Riessens ploeggenote Marianne Timmer, die de Spelen mist omdat ze geblesseerd raakte.
“Zoiets probeer je te voorkomen. Zelf ben ik eind oktober 2007 geblesseerd geraakt door een peesscheuring in mijn voet. De eerste drie maanden mocht ik alleen maar fietsen. Ik mistte het ijs echt, want fietsen vind ik saai. Toch zorgde dat er wel voor dat ik extra gefocust was en er weer helemaal voor ging.”
En Van Riessen knokte zich terug tot het hoogste niveau en bereidt zich nu voor op de spannende wedstrijden die komen gaan. “In eerste instantie zaten wij in Calgary. Daar was het lekker rustig, maar nu we in het Olympisch dorp aangekomen zijn, wordt het wel spannender. Het is nu gewoon belangrijk dat ik rustig blijf.”
Hoe Van Riessen het hoofd koel houdt? “Voor mij is het heel belangrijk dat ik op de wedstrijddag mijn eigen ding kan doen. Ik heb zo m’n gewoontes, zoals het ’s ochtends inrijden en bepaalde spulletjes die ik meeneem. Heel simpel. Voor mij geen rare rituelen.”
Stellingen ‘Binnen’ of ‘buiten’ “Als ik dan aan schaatsen denk, kies ik zonder twijfel voor binnen. Buiten schaatsen op natuurijs is natuurlijk heel mooi, maar ik wil gewoon onder de beste omstandigheden rijden en dat is binnen. De situatie is daar ook voor iedereen gelijk.”
‘Tot de grens’ of ‘over het randje’ “Ik ga heel diep tijdens wedstrijden en dat uit zich vaak in het feit dat ik na een race moet overgeven. Maar ik ken m’n lichaam goed en weet dat dat gewoon een reactie is op mijn inspanning, ik ben dan zo verzuurd. Liever overgeven, dan uiteindelijk nergens komen. Tijdens de Olympische Spelen zal ik dan ook alles van mezelf geven.”
‘Gestructureerd’ of ‘impulsief’
“Natuurlijk speelt structuur een belangrijke rol in het leven van een topsporter. Gelukkig zitten we niet zo vast aan het programma, zodat we ook wel eens iets spontaans kunnen doen. Al is dat tijdens de Olympische Spelen wel lastiger. We moeten voor het Wereld Anti Doping Agentschap namelijk onze ‘whereabouts’ invullen en aangeven waar we ieder uur van de dag tijdens de Spelen zijn.”
‘Thuis’ of ‘onderweg’
“Dat vind ik heel lastig. Ik vind het heerlijk om thuis te zijn en iedereen weer te zien, maar ik leef voor de schaatssport. Dit is wat ik het liefste doe en het hoort er gewoon bij dat je dan veel onderweg bent voor wedstrijden en trainingskampen. Maar als ik lang van huis ben, verlang ik natuurlijk wel eens naar thuis.”
‘Moorkop’ of ’salade’
“Ik pak gewoon die moorkop. Af en toe is iets ongezonds gewoon lekker. Natuurlijk moet je veel laten voor de sport en in het begin is dat even wennen, maar ik heb er totaal geen moeite mee.”
Biografie Geboren: Leiden, 1987
Opleiding: Gymnasium en bezig met studie Rechten aan de Open Universiteit.
Carrière: Sprintster Laurine van Riessen schaatst al van kinds af aan. Als er natuurijs was, ging ze met haar vader mee en ook op zondagochtenden was ze op de ijsbaan in Den Haag te vinden. Inmiddels leeft ze voor de sport. Ze doet er alles voor om nog beter te worden. Want dat ze goed is, bewijzen de resultaten van de afgelopen jaren. Zo had ze als junior lange tijd het wereldrecord op de 1000 meter in haar bezit en werd in 2007 tweede op het WK voor junioren. In het seizoen 2008/2009 won ze voor het eerst goud bij de senioren tijdens een wereldbekerwedstrijd op de 1000 meter. Maar haar hoogtepunt is natuurlijk de plaatsing voor de Olympische Spelen in Vancouver voor drie afstanden. Op 16 februari rijdt ze haar 500 meter races, de 18e staat de 1000 meter op het programma en de 21ste staat ze aan de start van de 1500 meter.
De Control-ploeg en andere sprinters nog niet afgereisd naar Vancouver. In Calgary worden de laatste puntjes op de i gezet. Zie het filmpje dat de NOS heeft gemaakt. Hierin wordt ook uitgelegd waarom ze nog niet in Vancouver zijn.
